Zuid-Hollandse eilanden en Westland

De ochtend begint koud. Ik maak de houtkachel in het verblijf aan en bereid me voor om zo weer te vertrekken. Als ik naar buiten ga, denk ik dat ik te dicht bij de kachel heb gezeten. Wat is het koud buiten. Dan zie ik dat mijn fietscomputer een temperatuur aangeeft die weer begint met nul komma. Toch maar weer overschoenen aan, klaar voor een rit van 90 km. In de duinen heb ik flink wind tegen, tot boven 30 km/u, met een gevoelstemperatuur van -9 °C. Dat wordt kilometers lang doortrappen met het verstand op nul en de blik op wat ik om mij heen zie. En toch ook maar een regenjas aan tegen de kou. Het zal een overwegend grauwe dag worden. Heet het daarom hier ‘Kwade hoek’? Gelukkig is het droog.

In de duinen haal ik af en toe een hardloper in. Veel mensen zijn er niet. Zo voelt het al een paar dagen alsof ik de buitengebieden voor mij alleen heb. De mensen die ik af en toe zie moeten buiten zijn voor hun werk. Of om de  hond uit te laten.

Met de Haringvlietdam in zicht kijk ik uit naar de veerpont naar Hoek van Holland: even uitrusten dan. Maar eerst die dam. De wind stuwt het water vanaf de Haringvliet op tegen de dam. Zo was het niet bedoeld, maar het zicht en het gevoel is wel tof. Wind en water samen tegen de dam.

Langs Rockanje rijd ik door de Voornse duinen met de wind meer van achter. Ik beklim een uitzichtspunt en overzie de duinen. In de verte ligt de Maasvlakte met zware, rokende industrie en enorme overslaghubs, waar ik zo dadelijk zal fietsen. En hoe. Allereerst wil ik naar het westelijke puntje van de Maasvlakte. Dat is een ommetje van 5 km heen met wind mee (lekker) wetende dat je ook die vijf weer terug moet met wind tegen (niet lekker). En dat alleen voor de mogelijkheid dat ik daar misschien wel een interessante foto zou kunnen maken. Dat viel gelukkig niet echt tegen, die foto-mogelijkheid.

Vervolgens links af naar de watertaxi. Had ik nou gecheckt of deze wel in de vaart was? Het blijkt van niet. Het is geen watertaxi, maar een veerdienst voor toeristen. Zo’n geval dat op mijn lijstje stond om nog uit te zoeken, maar glad vergeten en niet meer aan gedacht. Dat betekent 4 km heen en terug voor niets. Afstanden zijn niets in een haven- en industriegebied. De eerst volgende mogelijkheid om aan de overkant te komen is bij Rozenburg, Een ommetje van 30 km, waarvan de eerste 17 tegen de wind in.

Maar goed, zo kom ik wel langs de Maeslantkering. Eerst nog langs het Brielse meer met, ik weet niet hoe ik beter of aardiger kan omschrijven, een jaren ‘80 staatsbosbeheer natuurinrichting. Brede stroken gras met randen van braamstruiken en brandnetel. Ik vind dat meer afzien dan een industriegebied.

De Maeslantkering is mij niet onbekend, ik heb er vaker gefietst en gefotografeerd. Dat betrof een van de aannemers die de fundering heeft helpen ontwikkelen en maken. Hij vertelde dat ze er achter kwamen tijdens de berekeningen, dat alles nog veel degelijker moest worden uitgevoerd, omdat anders een paar kilometer verderop de grond nog een centimeter of wat kon verschuiven als de kering dicht was bij zware storm.

Bij Hoek van Holland valt me op dat een deel eigenlijk duin- en dijkloos lijkt te zijn. Verderop liggen net als in Zeeland dorpen als Monster en Ter Heijde vlak achter de duinen. Het verschil is dat de weilanden hier kassen zijn.

In de duinen zijn antennes te zien. Hiermee worden de stromingen op zee gemeten. Grote schepen gebruiken die informatie om niet aan de grond te lopen.

Een interessante vorm van zeewering ligt tussen Ter Heijde en Kijkduin: de zandmotor. In 2011 is er enorm veel zand in een keer gestort. De zee en wind zorgden voor duinvorming. Inmiddels zie je overal pollen helmgras de boel vasthouden.

De klimmetjes door de duinen ga ik steeds meer voelen. Vlak voor Scheveningen moet ik even plaats maken voor een Schotse Hooglander die stoïcijns op het fietspad blijft lopen met zijn brede hoorns. En dan ben ik opeens in Scheveningen. Elke keer ben ik verbaasd hoe dichtbij de haven aan de rand van het dorp ligt. Na 106 km ipv 90 besluit ik dat het morgen een hele mooie dag is voor een rustdag.