Veluwe en Flevopolders

Voor vandaag staan de Veluwe en de Flevopolder op het programma. En qua weer wat natte sneeuw, zodat ik elk weer type nu wel gehad heb. De nog natte handschoenen gaan weer aan, regenpak ook. Al fietsend meander ik door het landschap van dorpjes, riviertjes, bossen en wielen. De ‘echte’ Veluwe-omgeving kom ik vandaag niet tegen, ik rijd er meer langs.

Langs een groot deel van de tocht zie ik boerderijen en kerken gebouwd op terpen/wierden. Nu voelt de zee ver weg, maar ooit kwam die hier af en toe wel gevaarlijk dichtbij. Het is moeilijk voor te stellen. Vanaf Onna kom ik via het veengebied ten oosten van de weerribben bij Meppel.  De opkomst van Meppel is in de 16e eeuw als doorvoerhaven voor de turf en had een verbinding met de Zuiderzee. Inmiddels kan de regenkleding weer uit, fijn dat het weer droog is. 

Ik kom door de uiterwaarden van de rivier ‘Zwarte Water’, vermoedelijk vernoemd naar de zwarte kleur. Bij Hasselt is een lange gemetselde dijk, de Stenendijk, van wel een kilometer lang om achterland te beschermen. Het gemaal Streukelerzijl wordt gerenoveerd. Het water wordt via een tijdelijk buizenstelsel gespuid. Iets verderop rijd ik over een van de kronkelende, oude dijken. Landschappen als van Oud-Hollandsche meesters komen voorbij.

Ik buig met de Overijsselsche Vecht mee naar Zwolle. Het is duidelijk dat ik in een gebied van een rivierenstelsel ben. Dit keer heb ik van te voren goed gecheckt of de veerboten in de vaart zijn. Dat zijn ze niet, dus hier en daar heb ik de route moeten aanpassen. Onderweg zie ik op peilstokken waterstanden van een meter of meer onder 0 NAP. Zwolle voelt druk aan, maar dat zal wel komen door de dagenlange fietstochten in stil en bijna leeg gebied. Bovenop de spoor- en fietsbrug over de IJssel is goed te zien hoe breed de rivier met uiterwaarden is. Dit krijg ik niet in één foto gevat. Na de brug toch maar de ketting weer schoonmaken. Die is inmiddels weer vol zand gelopen.

Bij Elburg steek ik het Veluwemeer over, een van de randmeren van de Flevopolders. Het is hier verrassend smal. Ik ben in duidelijk nieuwer landschap terecht gekomen. Dit deel van de route heb ik gekozen, omdat hier natuurlijk duidelijk veel land op de zee is gewonnen. In dit nieuwe land ontbreken de eeuwenoude elementen van dikke bomen en kronkelende dijkjes. Kaarsrechte wegen over strakke dijken zorgen samen met een stevige wind in de rug ervoor dat ik snel op schiet en al snel in Harderwijk ben aangekomen, een oude vestingstad.